Puberteit en omgang met sport en coaches

De puberteit is een hectische en verwarrende levensfase. En dat is niet voor niks want behalve dat het lijf zich ontwikkelt, woedt er in de hoofden van pubers ook een flinke storm. Die ontwikkeling van de verschillende hersengebieden blijft niet onopgemerkt. Voor ons als ouders lijkt het veelal ongrijpbaar, ondanks alle goede bedoelingen.
Door mijn werkzaamheden heb ik vele buitenlandse contacten en hoor ik veel tijdens mijn aanwezigheid bij bijvoorbeeld Europese Kampioenschappen Jeugd. Het hieronder beschrevenen is een praktijkvoorbeeld echter zal ik altijd bronnen en namen achterwege laten om betrokkenen niet onnodig te kwetsen of beschadigen. Door al die contacten krijg ik vaak meer mee dan andere mensen, dat heeft er wel eens toe geleid dat ik werd verguist door sommige coaches en of begeleiders. Er waren er zelfs bij die enorm waren opgelucht indien ik absent was.
Nu het dilemma; wat moet je doen in de volgende gevallen. Voorbeeld A. Je hebt een persoon uit een ietwat ongewone gezins-situatie die gewend is vanuit de achtergrond en omgeving waar die in leeft om assertief en enigszins agressief te reageren op vervelende situaties. Daarnaast heeft de persoon moeite met de opkomende sexualiteit en gedraagd zich soms tegendraads door o.a. te roken. Deze persoon wordt huiswaarts gestuurd met de mededeling dat die nimmer meer zal worden geselecteerd! Dus deze persoon verdient nooit meer in haar of zijn leven een tweede kans. Terwijl je jezelf dient af te vragen of de persoon of de omstandigheden er debet aan zijn. De coach of begeleider laat zich duidelijk leiden door …………..emoties. Voorbeeld B. Je hebt een andere persoon uit ook een ietwat ongewone gezins-situatie die gewend is vanuit de achtergrond en omgeving heel beschermd te zijn en minder sociaal. Deze persoon goeit op als een prins(es) die buiten alle kritiek staat. Deze persoon is technisch uiterst bekwaam met de sport maar mentaal is een duidelijk ander verhaal. De poolspeler verliest tijdens een training-sessie een oefenpartij en windt zich daarbij zo op dat deze direct het pand verlaat en niet meer terug komt voor de oefenstage. Deze gaat dus spontaan huiswaarts alwaar een ander werd weg gestuurd. De coaches en of begeleiders accepteren deze situatie en de persoon mag gewoon deelnemen aan het E.K. Hij heeft wellicht hiermede zijn of haar negende of tiende kans gekregen. Hier laat de coach en of begeleider zich leiden door de ratio, omdat hij graag resultaten oogst.
Bij PSV in de jaren tachtig liep een aardige goalgetter rond die luisterde naar de naam Romario. Hij deed alles wat god verboden had en was heel sociaal en actief in de Eindhovense uitgaanswereld tot vaak ‘s ochtends aan toe om het bed te delen met menige jongedames. Het gevolg was dat hij niet vaak op tijd op de training verscheen of zelfs helemaal weg bleef. Een andere speler zou gestraft worden maar als hij thuis tegen Real Madrid dan weer een zuivere hattrick scoorde hadden de coaches waaronder ene Hiddink niet veel negatiefs te melden.
Laten we voorop stellen dat elke te nemen beslissing discutabel is maar ik onderstreep de gedachte dat je het in onderhavige gevallen nooit goed doet. Ik geef jullie echter de gelegenheid om eens goed na te denken, Moet je iemand nooit meer een tweede kans geven terwijl je de meer getalenteerde vele kansen moet gunnen terwijl die wellicht het boegbeeld dient te zijn die het voorbeeld dient geven aan de hele groep? Ik wil jullie geen mening van mezelf opdringen echter een zo objectief mogelijke samenvatting te geven van de zaken. En ik hoop dat u mee gaat denken over de ontstane situatie en de redelijkheid of onredelijkheid ervan. Ik hoop dat u geen discussie gaat voeren met namen en toenamen. Het blijft een delicaat geval.